canandanann

Ik schilder al mijn hele leven en thema in mijn werk is vaak de horizon. Het landschap dat voor je voeten ligt waar de horizon je uitnodigt om na te denken waar je vandaan komt en waar je heen gaat. De horizon is tevens scheidslijn tussen hemel en aarde. Daarmee is het tweede thema in mijn werk aangegeven: de mogelijke sacraliteit van het landschap (of het ontbreken daarvan). Een zoektocht naar de sacrale dimensie van de werkelijkheid. Ik werk vaak met foto’s in een landschap - de foto is uitgangspunt, het landschap toegevoegd en dus niet reel. Vaak abstract vaak impressionistisch/expressionistisch. In mijn ogen kent de realiteit ook een poëtische waarheid, naast andere vormen van waarheid. Dat probeer ik uit te drukken in beeldtaal met mijn schilderijen (met en zonder foto). Een proces van semiose, van betekenisgeving dat nooit stopt.

Inspiratiebronnen voor mijn werk als schilder van landschappen waren en zijn Anselm Kiefer, Casper David Friedrich, Armando and Kaii Higashiyama. Deze laatste zette mij op het spoor van het werken met pigmenten op waterbasis. En daarnaast de aandacht voor de sumi-e techniek, die in Japan populair is. Zenboeddhisten en andere schilders hebben er eeuwen hun beleving van het landschap mee uitgedrukt. Ik heb een voorkeur voor werken op papier, maar hout en doek wijs ik niet af. 

Ik gebruik de naam canandanann al vele jaren. Het is een combinatie van twee namen en twee mythen (een uit Mexico over de schepping van de maan en een uit Ierland over de voorvaderen van de Kelten). Hij drukt ook het belang uit van de poëtische waarheid in het leven naast andere soorten van waarheid. Op mijn blogs heb ik hierover talloze keren over geschreven. 

In de loop der jaren had ik kleine exposities in Amsterdam, Badhoevedorp, Den Haag, Deventer, Den Bosch, Malden, Nijmegen, Munster en Normandie.

Blogs: 

https://levenshorizonten.com 

https://mystiekfilosofie.com

https://canandanann.vivaldi.net/